Félagshyggja er andstæða við
einstaklingshyggju eða markaðshyggju.
Félagshyggjumaður er sá sem vill leysa verkefni í samráði og/eða
samstarfi við aðra. T.d. smala sauðfé eða að semja um kaup og
kjör. Félagshyggjumaðurinn vill að sem mestur jöfnuður sé
tryggður með fólki, öllum sé tryggð sambærileg þjónusta eins og
póstur, sími, skólaakstur og ekki síst almannatryggingar.
Nú er uggur í mörgum og víst er óhugnanlegt þegar ráðamenn sjá
enga leið til að rétta kjör hópa fólks með ca. 130 þús. á
mánuði, sem vinnur þjónustustörf, þegar aðrir hópar hafa 5-falt
eða 10-falt meira. Menn skyldu minnast þess að margs konar
samtrygging sem komið var á á síðustu öld viðheldur sér ekki
sjálfkrafa, heldur þarf sífellda endurnýjun.
Lífshamingja fólksins verður ekki mæld á mælistiku, en hún er
markmið okkar bæði í nútíð og framtíð.
Í margslungnu nútíma samfélagi þarf að leita margs konar lausna.
Meta þarf hvert úrlausnarefni sjálfstætt.
Félagshyggjufólk vill að sem flestir íbúanna séu þátttakendur í
að leita þeirra lausna og skapa það samfélag sem tryggir
þegnunum lífsafkomu og lífsfyllingu í sátt við landið og
umhverfið.